«Στη Ζακυνθο του Πολιτισμου» μετέτρεψαν σε  “ΧΥΤΑ”  το 5ο Δημοτικό Σχολείο

«Στη Ζακυνθο του Πολιτισμου» μετέτρεψαν σε “ΧΥΤΑ” το 5ο Δημοτικό Σχολείο Κύριο

Στη Ζάκυνθο του… “πολιτισμού” το έχουμε πει και το έχουμε γράψει πολλές φορές, ότι δεν αμφισβητούμε τις προθέσεις κανενός για επίλυση των προβλημάτων που έχουν δημιουργηθεί με τα σκουπίδια, μόνου που είναι άλλο πράγμα οι προθέσεις και άλλο η αποτελεσματικότητα.

Το πρώτο εκφράζει επιθυμία, το δεύτερο είναι το ζητούμενο, ειδικά όταν κουράζουν τον πολίτη οι εκατέρωθεν κενές περιεχομένου δηλώσεις που προκαλούν αγανάκτηση από την πλευρά των κατοίκων.
Και στην τελική αφού δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα μην εκθέτουμε έτι περεταίρω σε κίνδυνο την υγεία των παιδιών, κάτι που αποδεικνύεται στην περίπτωση και του 5ου Δημοτικού Σχολείου στις Εργατικές Κατοικίες. Ένα οικισμό όπου παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του πολιτιστικού συλλόγου “ΜΑΝΩΛΙΕΣ”, να συντηρηθεί και διατηρηθεί σε ένα επίπεδο, μέχρι στιγμής οι δεσμεύσεις της Δημοτικής Αρχής αποδείχτηκαν λόγια του αέρα.

Δεν αντέχουν…
Οι κάτοικοι της περιοχής έχουν ξεπεράσει τα όριά τους σε ότι αφορά την υπομονή και ανοχή της κατάστασης και για του λόγου το αληθές σε ανάρτηση στην προσωπική της σελίδα στο Fb η κ. Sandra Mard αναφέρει… “Πέμπτη 23 Φεβρουαρίου εκδηλώθηκε 2 φορές πυρκαγιά στο συγκεκριμένο σημείο. Παρασκευή 24 Φεβρουαρίου ενημερώθηκαν από μέλη του συμβουλίου του πολιτιστικού συλλόγου Μανώλιες ο Δήμαρχος και ο αρμόδιος φορέας ΦΟ.Δ.Σ.Α για την επικινδυνότητα του συγκεκριμένου σημείου λόγω μικρής απόστασης από το 5ο Δημοτικό σχολείο. Πήραμε τη διαβεβαίωση ότι θα γίνει άμεσα αποκομιδή με το πρώτο δρομολόγιο του απορριμματοφόρου. Τρίτη 28 Φεβρουαρίου, πέντε μέρες μετά, ο σορός σκουπιδιών έχει υπερδιπλασιαστεί . Αδυνατώ να πιστέψω πως ακόμη κι αν ο Σκοπός έχει κορεστεί, δεν υπάρχει χώρος να δεχτεί τη συγκεκριμένη ποσότητα σκουπιδιών, προκειμένου να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος που αφορά την υγεία δεκάδων μικρών παιδιών. Μπορεί να γίνομαι γραφική αλλά όταν το θέμα αφορά σε μικρά παιδιά, νομίζω ότι θα πρέπει να δοθεί λίγη προσοχή παραπάνω…”.
Τελικά χωρίς τη γνώριμη ευγενική Ζακυνθινή ψυχή, την ευαισθησία και τον πολιτισμό που πανταχόθεν μας διακατέχει και διακρίνει, αποδεικνύουμε καθημερινά πως δεν σεβόμαστε ούτε ιερό, ούτε όσιο.
Τα λέμε όλα αυτά, γιατί κάπως έτσι τα εισπράττουμε από ένα σεβαστό κομμάτι της κοινωνίας μας, που δεν του αρκούν ανώδυνες κατά την άποψη του διαδικασίες, αλλά επιθυμεί, όμως δεν το φωνάζει, να υπάρξει δυναμικό παρόν ενάντια σε οτιδήποτε ευθύνεται για την κατάντια του τόπου μας, χωρίς να υπολογίζει κανένα κόστος.

πηγη  www.imerazante.gr